Liane Engeman

Coureur



Op een mooie zomerdag stond een meisje op de bus naar het strand te wachten. Een bekende autocoureur bood haar een lift aan. Omdat Liane onderweg vertelde dat ze al vanaf haar veertiende in de taxi van haar vader reed, liet de coureur haar zijn raceschool zien. De volgende dag raasde ze over het circuit van Zandvoort. Het enige meisje tussen de mannen.

Om haar snelheid te testen vertrok ze naar Engeland, waar ze jaarlijks dertig races reed. Met een snelheid van 300 kilometer per uur vloog ze over de ideale lijn. Haar handen zaten onder de blaren, want het kostte flink wat kracht om het stuur op die snelheid in bedwang te houden. Eén keer vloog ze uit de bocht en belandde op de kop in het moeras. Ze besefte dat ze niet moest denken aan wat er mis kon gaan, dan zou ze haar concentratie verliezen. Racen was flirten met het gevaar.

In verschillende auto’s racete ze over de hele wereld. Gewoon met de mannen mee. Er was geen aparte vrouwencompetitie. Veel mannen vonden dat ze niet op het circuit thuishoorde. Liane dacht daar anders over. Ze voelde de auto feilloos aan. Ze sleepte dan ook talloze overwinningen binnen. Liane oogde als een fragiel poppetje, maar ze was een echte snelheidsduivel.

Liane onderhandelde om in de formule 1 te rijden toen ze ontdekte dat ze zwanger was. Dat betekende het einde van haar snelle jaren. Nu scheurt ze alleen nog als ze haast heeft.

Tot op de dag van vandaag hebben slechts vijf vrouwen in de formule 1 gereden.


Geschreven door Sun Li